Het lichaam op de grond blijkt het lichaam van Jonar te zijn.
Nader onderzoek wijst uit dat hij hier al minstens een week ligt.

Maar wie is dan diegene die hen hier naar beneden heeft gestuurd?

Er wordt geconstateerd dat Glok en Oeba niet stilstaan, maar zeer langzaam bewegen. Men trekt de conclusie dat ze er na verloop van tijd vanzelf weer uit zullen lopen, en inderdaad, na een half uur is Oeba weer vrij. Voor zich ziet ze nu een stilstaande Glok.

Die komt na een uur weer in beweging, en aangezien hij nu tussen twee deuren in staat besluit hij een zijweg te gaan onderzoeken.

De linkerdeur leid naar een nieuwe gang, met daaraan verbonden enkele onder water staande kamers die zo te zien verblijfplekken waren.
De middelste kamer blijkt een tweede verdieping te hebben die droog staat, maar al wat dat oplevert is een plek om met elkaar te praten, een rol met kriebeltjes, en een plek om eventueel terug te trekken als de water breathing afloopt...

Glok besluit dat deze ruimten hen niet verderbrengen, en negeert de deur aan de andere kant van de gang. Hij loopt door naar het einde, waar de gang een bocht maakt en een stenen deur de toegang verspert naar een meer naar het centrum gelegen ruimte.
De gang rechts zit vol met een soort wier, en Glok besluit, na de deur op vallen te hebben onderzocht, de deur gewoon maar te openen.

Dat levert een plotseling drukverschil op in het water. Glok en Oeba worden door de deur gesleurt door de plotselinge stroming, Brom wordt een tijdval ingesleurt, en de rest weet zich net aan staande te houden.

Als Glok de binnenzaal in zich opneemt, ziet hij dat ze waarschijnlijk zijn waar ze naar op zoek waren:
In het centrum staat een groot kristal op een voetstuk, en langs de muren zijn vreemde symbolen getekend.

Ze zijn hier echter niet alleen!
Een 32 voet hoge, kolkende massa van duister en licht beweegt zich in deze ruimte, en begint vol op Glok in te slaan!

Oeba, die naast hem op de grond ligt, ziet hem met elke dreun ouder en zwakker worden, totdat Glok een onbeweeglijk lichaam van een zeer oude man is geworden.
Snel pakt ze hem beet, en zet het op een lopen, maar niet voordat ook zij een klap van de gestalte heeft gehad! Alsof ze in een keer 20 jaar ouder is geworden wankelt haar stap, maar dan zet ze door, en rent naar een andere deur.

Hoewel ze deze weet te openen en haarzelf en Glok in veiligheid te brengen, loopt ze nog twee klappen op alvorens ze de gang in kan rennen.
Een oude vrouw, op het oog in de 70, struikelt de gang in..... En loopt in een tijdval.

Weet de rest van de groep zich in veiligheid te brengen?
Kan Oeba het kristal gebruiken om zich uit deze val te redden?
Waar is iedereen eigenlijk? En hoe komen ze weer bij elkaar?
Wat is dit voor wezen?
En, zal de groep het weten uit te schakelen of af te leiden zodat ze eindelijk kunnen vinden waar ze voor gekomen zijn?

Met hun aantallen gereduceerd door het verlies van Oeba en Glok ziet het er somber uit voor groep.

gelukkig weet Mhak wat dierenvrienjes op te roepen om hen bij te staan, en met behulp van een grote en enkele wat kleinere krokodillen weten ze het vreemde wezen, of wat het ook is, in bedwang te houden en uit te schakelen.

De gang waar oeba in is verdwenen blijkt een ander soort tijdvallen te bevatten, die door middel van lichtgevende steentjes gedetecteerd worden.
De ruimte en de tekens op de muren worden bestudeert, waarbij Ghez er achter komt dat dat kristal in het midden wel heel magisch is....

Met het risico dat binnenkort de onderwater adem magie afloopt, trekt men zich terug in de kamer met het bed, waar nog lucht is, om daar de vreemde tekens te trachten te ontcijferen, onderwijl wachten uitzettend bij de gang waar oeba in verdwenen is, zodat ze, zodra ze uit de val komt, de weg naar de rest gewezen kan worden...

Met een beetje hulp van een misterieuze stem in het hoofd van Oeba, wat later Jonar blijkt te zijn geweest, weet Oeba het kristal te activeren en met hulp van Jonar (die nog steeds onzichtbaar is maar wel in staat blijkt een touw voort te bewegen) weet Mhak haar uit haar benarde positie te verwijderen.

Ghez en Brom trachten in de tussentijd wijs te worden uit de vreemde tekens op de wand.

Als de hele groep weer bijeen is wordt besloten terug te keren naar de oppervlakte om daar Glok terug te halen.

Bij het aan de oppervlakte komen wordt ook Jonar weer zichtbaar. Hij biedt zijn excuses aan, en legt uit dat hij blijkbaar bij het verlaten van de invloed van de zon onzichtbaar wordt. Hij is nog enigszins verward door het zien van zijn eigen lichaam, maar lijkt wel te accepteren dat hij dood is.

De volgende dag wordt Glok terug gebracht naar het land van de levenden. Het feit dat hij zonder kleren terugkeert levert wat voor Mhak een beschamend moment op, aangezien Glok bovendien als Vrouw terugkeert. Ook heeft hij puntoren....
Het vluchtgedrag wat hij verder vertoont doet sommigen vermoeden dat het niet Glok is die ze hebben teruggebracht, maar dat een van de Fae hen voor het lapje probeert te houden.

Het blijkt echter toch Glok te zijn, die er wat nieuwe eigenschappen bij heeft. Hij kan namelijk, net als de Fae die ze eerder hebben gezien, in een soort half-dier veranderen, in het geval van Glok een soort van vleermuis....

Oeba weet gelukkig de ouderdomsverschijnselen die het vreemde wezen op haar heeft losgelaten van zich af te schudden, en is weer de vrolijke jonge blom die ze daarvoor was....

De rest van de dag wordt besteed aan het gebruik van Scry magie om de plek van het ritueel, de binnenste kamer van de tempel, beter te kunnen bestuderen.
Jonar helpt bij het vertalen van de tekens, en weet vervolgens nog meer hulp te bieden door een Scry op het verleden uit te voeren, waardoor ze het ritueel kunnen zien.

Alles bij elkaar lijkt alle informatie nu voorhanden te zijn. Nu nog een geschikte locatie voor het ritueel, en een manier om daar te komen....

Om Jonar te bedanken voor het helpen bij het terugvinden van het ritueel besluit Ghez een poging te doen hem te reincarneren. Hiertoe hebben ze het lichaam van Jonar nodig, dat met een nieuwe expeditie uit de gangen van de piramide wordt gehaalt, en enkele kruiden.
Een eerste poging kruiden te zoeken, waar Ghez en Mhak met zijn tweeen voor op pad gaan, wordt ruw onderbroken door een enorme sabeltand-tijger.
Hoewel Ghez, door in een vergelijkbare tijger te veranderen, hem van zich af weet te houden, zeker nadat Mhak er voor zorgt dat hij aanzienlijk minder sterk wordt, besluiten ze de zoektocht verder met de hele groep te doen. Je weet maar nooit wat hier nog meer in de buurt zich ophoudt....


Bijvoorbeeld een aantal dinosaurus-achtigen die hun verteringsproces naar buiten hun lichaam hebben verplaatst!
Al maagzuur over de groep uitspugend proberen ze van de helden een maaltijd te maken.
Glok toont zich een echte vrouw in de dop door meer aandacht voor zichzelf te vragen van Mhak (Glok au!) dan dat Mhak aan de meer directe dreiging van de hagedis voor hem kan geven.

Uiteindelijk weten ze het drietal uit te schakelen, en de laatste kruiden te bemachtigen voor het reincarnatie ritueel.

Een ritueel dat helaas mislukt, aangezien Jonar blijkbaar langer dan een week op de bodem van het meer heeft gelegen.

Wat nu? Zijn er nog andere mogelijkheden om Jonar te helpen?
En hoe daarna verder te gaan?
En waar heen?

Als blijkt dat het reincarnatie ritueel van Mhak en Gez niet het gewenste effect heeft, en ze op het punt staan op te geven, vraagt Jonar hen nog even vol te houden, omdat hij denkt nog een laatste toevoeging te kunnen geven die wellicht kan helpen.

Hij rent naar het water toe, waar hij in verdwijnt.

Lange tijd gebeurt er niets, en dan:
Klinkt de stem van Jonar in hen hoofd.
Hij blijkt geprobeert te hebben de kracht van het grote kristal aan te wenden om alsnog te kunnen terugkeren, maar dit heeft als gevolg gehad dat hij gereincarneerd is als.... de gehele vallei!

Er wordt gediscussieerd over het hoe en wat, maar Jonar heeft ook niet alle antwoorden.

Wel weet hij te vertellen dat hij de weg vrij kan maken naar de stenen cirkel. Ook laat hij zien dat hij controle heeft over de vallei: hij zorgt dat het water wijkt zodat er een droog pad ontstaat naar de piramide. Daarvandaan zal het pad naar de stenen cirkel gemaakt worden.

Als allerlaatste geeft hij hen nog een waarschuwing mee: bij het sluiten van de opening tussen de twee werelden zal alles wat nu hier is, hier blijven.

Besloten wordt dat de lichamen van de druiden niet belangrijk zijn, maar het graf van Shaah natuurlijk wel...

Er wordt afscheid genomen van Jonar, en na 2 dagen komt de groep aan bij de stenen cirkel, alwaar de Pixies hen opwachten. Glok, bang dat ze aggresief op haar zullen reageren, heeft zich vermomd. Bijna trekt een Pixie haar kap af, maar dan zijn ze met wat hulp weer onderweg naar het graf van Shaah.

Bij de grote eik, de eerste tussenstop, trekken ze voorzichtig langs de rechterkant van de boom, aangezien de linkerkant bezaait lijkt met takjes die lawaai zullen maken als je er op stapt.

Dan wordt de reis voortgezet. Ano vraagt nog even of ze langs die blote dame in het meer langs kunnen, maar de rest ziet dat niet zo zitten, en uiteindelijk komen ze na een paar uur aan bij het graf van Shaah.

En nu? Dat graf meetillen is ondenkbaar.
Besloten wordt te proberen de geest van Shaah over te zetten in het kristal.
De geest van Shaah wordt opgeroepen door verhalen over haar te vertellen, en Glok maakt rook voor Shaah om zich in te manifesteren, waarbij zij nog even per abuis haar eigen haar in de fik steekt.
Eerst lijkt het ritueel slechts gedeeltelijk te lukken, maar als blijkt dat het kristal eerst leeg moet zijn en Glok de opgenomen tijd gebruikt om sneller te worden, neemt de geest van Shaah bezit van het kristal.

En dan terug naar de stenen cirkel!
Bij de grote eik terug aangekomen bemerkt Glok dat nu ook aan de andere kant van de boom takjes zijn rondgestrooid. In plaats van dit naar de rest van de groep door te spelen, loopt zij om de bewuste plekken heen, wat een uitroep van verbazing van Oeba uitlokt.
Dat had ze beter niet kunnen doen. Vanuit het noorden klinkt de toon van een hoorn waarop geblazen wordt.

De groep zet het op een lopen, maar merkt al snel dat ze dreigen ingehaald te worden door de diervormen van de Fae. Ghez en Mhak snellen in hun diervormen vooruit, op de voet gevolgd door hun dieren, en de rest verzint snel een plan om een gevecht te voorkomen:
Iedereen behalve Brom springt van het pad af, in het moeras. Brom vermomt zich als Fae, en doet alsof hij last heeft van zijn been.

Het lijkt te lukken, en grote groepen dieren rennen hem voorbij zonder hem een blik waardig te gunnen, een enkeling daargelaten.

Dan houdt een grote tijger naast hem halt, en verandert in een Fae. Enkele op Brom afgevuurde vragen kan hij helaas niet naar behoren beantwoorden, daar hij de taal niet spreekt. Dan neemt de Fae zijn halftijger vorm aan, en maakt zich op op hem te slaan.....

In de tussentijd besluit de rest om eens poolshoogte te nemen, om te zien of de kust veilig is.
Op de enorme tijger na lijkt dat zo te zijn, en ze besluiten Brom te gaan helpen.

Uit onverwachte hoek komt wat extra hulp: De tijger wankelt wat op zijn benen, en nadat hij enkele keren geslagen is weet hij in volstrekt verstaanbare taal 'hou daar eens mee op' uit te slaan.
Er wordt echter het zekere voor het onzekere genomen, en hoewel de tijger nog magie probeert te gebruiken, weet Brom hem in een bijna aaneengesloten verwarde toestand te houden, terwijl Oeba op hem in steekt met haar speer, Glok zijn speer gebruikt om hem op gevoelige plaatsen te raken, en Ano zijn metgezellen helpt met de giften van de moeder. Dan ziet Glok het kristal even flikkeren, en lijkt te Tijger zijn verwarring van zich af te schudden.

Te laat. Met een enorme stoot duwt Oeba haar speer door de kaak en hersenpan van de tijger heen, en de tijger tuimelt achterover, daarbij bijna bovenop Brom vallend.

Snel worden de wonden gelikt en opgelapt, om vervolgens de aandacht te richten op het einddoel: de stenen cirkel. Daar zullen ongetwijfeld Mhak en Ghez inmiddels zijn, met of zonder hulp van de Pixies, en onder druk van de hen achtervolgende Fae....

Ghez en Mhak rennen de stenen cirkel in, alwaar ze de Pixies waarschuwen voor de aankomende groep Fae.

De Pixies schieten alle kanten op.
De achtervolgers houden even buiten de cirkel halt, en treffen hun voorbereidingen, terwijl Mhak en Ghez hun voorbereidende spreuken doen.

Dan stormen de Fae naar voren, en barst het gevecht los.

Ghez en Mhak maken gebruik van de beperkingen die aankomst over het pad aan de Fae oplegt, en weten het merendeel vast te zetten en op te houden, alwaar ze door een vortex van halfdoorzichtige vissen lastige gevallen worden.
Slechts enkele Fae weten door te dringen, maar als die enkelen dan ook nog eens verblind worden door een moordzuchtige mist die op ze losgelaten is, is het slechts een kwestie van tijd.

Gevaar ontstaat pas als Glok en Ano proberen Mhak en Ghez te helpen. Dezelfde maatregelen die de Fae zo vakkundig tegenhouden en uitschakelen, worden nu op Glok en Ano losgelaten!

Slechts de hulp van de moeder zorgt er voor dat Ano niet permanent Blind wordt, en als de laaste Fae valt is het eerste wat hij doet dan ook een hartig woordje met Mhak en Ghez praten over taktiek en communicatie....

Dan trilt de grond onder hun voeten. Wat nu weer?
Rondom kijkend zien ze een bos. Een bos dat in gestaag tempo op hen af komt......

Gelukkig blijken de lopende bomen hen niet kwaad gezind. Ze zijn door de Pixies opgetrommeld om tegen de Fae te helpen vechten, maar ze zijn blij dat dat niet nodig is.

Glok wordt inmiddels omringt door nieuwschierige, licht achterdochtige Pixies, die hem niet aanvallen maar wel verbaasd zijn over een Fae die aan de kant van de groep heeft meegevochten.....

Dan komen Brom en Oeba, die de achterhoede hebben afgedekt, ook kijken.

Het is tijd om voorbereidingen te treffen voor het ritueel.

De rest van de dag wordt besteed aan het oefenen en nog eens oefenen van het ritueel. Voornamelijk met de Pixies, die alles nog van het begin af aan moeten leren.

Een van de bomen ruimt de lichamen van de Fae op. Fae waarvan jullie een enkeling herkennen als een Fae waar je al eerder mee gevochten hebt.... Blijkbaar is de dood niet zo definitief voor hen als jullie dachten...

Er wordt een vroege nachtrust aangevangen, aangezien het beste moment om het ritueel te houden 's nachts valt, aangezien de poort naar de mensenwereld alleen open is met maanlicht.

Die nacht slaapt Ghez onrustig, en als iedereen aanstalte maakt om met het ritueel te beginnen geeft ze hier en daar aanwijzingen en correcties waar anderen in de groep toch hun vraagtekens bij zetten!

Brom besluit achter Ghez' rug om alle veranderingen die ze probeert door te voeren terug te draaien, en als het ritueel eindelijk zijn aanvang neemt zijn de Pixies danig in de war.
Ano stelt zijn deel van het ritueel uit tot het allerlaatste moment, maar als blijkt dat Ghez op de teruggedraaide veranderingen met gelatenheid reageert, wordt het ritueel afgesloten zoals gepland.

Of toch niet? Op het allerlaatste moment verschijnt uit 1 van de poorten naar de wereld van de Fae een vrouw, een Dryade!. Een woeste blik op Ghez werpend zet ze een teken op de poort waar ze zojuist uitgekomen is, daarmee de balans van het ritueel licht aanpassend.

Dan is het gebeurt. De poort is gesloten, er is geen weg terug.

Ghez legt uit dat ze een droom heeft gehad, waaruit haar duidelijk werd dat het ritueel wat ze uitgevoerd hebben de magie uit de wereld zou sluiten.

Het tegendeel lijkt echter waar: daar waar buiten de directe omgeving van de steen de krachten eerst minder waren, lijken ze nu hetzelfde. Pas als Ano buiten de omgeving van de steen de moeder aanroept om nieuwe krachten voor de dag te vragen, blijkt dat er toch iets veranderd te zijn: alleen in de directe nabijheid van de stenen cirkel is dit contact met de moeder mogelijk.
Ook de andere druiden bemerken dit verschil, en zelfs Brom merkt dat hij, indien hij niet in de nabijheid van de steen mediteerd, bepaalde krachten niet ververst worden.

Besloten wordt dat het belangrijkste nu is om te zien hoe de rest van de stammen en de druiden er aan toe is, en om dat te bereiken wordt de weg naar het oosten ingezet. Dit voornamelijk omdat de groep zo min mogelijk gebruik wil maken van de magie van de stenen.

De paden in de andere wereld blijken echter de groep behoorlijk veel sneller vervoerd te hebben, en na een paar uur lopen is er nog steeds niets bekends in zicht. Wel wordt er een dorpje gevonden, met mensen die een andere taal spreken. Met wat moeite weet men te achterhalen dat de druide al een tijdje zoek is. Er is wel een tempel voor Hern, maar ook daar is geen contact met de moeder. Ano laat er een beeldje van de moeder achter.
Ghez gaat in vogelvorm op verkenning, en komt na een dag terug met de mededeling dat het een heel eind lopen is, en dat er dan heel veel water is. Besloten wordt de steentjes alsnog te gebruiken, en wel om naar het graf van Shaah terug te keren.

Daar aangekomen blijkt op de plek van het graf van Shaah een groot gat in de grond te zijn.

Een lange discussie ontstaat over hoe het nu verder moet met de heilige plekken, om te voorkomen dat er weer zoveel magie geconcentreerd wordt op deze punten.
Ghez wil een bewegende boom als bewaker instellen, Ano wil dat de plekken open gesteld moeten worden voor iedereen om er te kunnen mediteren, maar dat er geen magie gebruikt moet worden.

Uiteindelijk worden er verschillende methoden gebruikt bij verschillende plekken. Glok trekt in zuid-oostelijke richting, op zoek naar stenen aldaar.
Verschillende stenen worden gebroken, en de mogelijkheid om te kunnen mediteren blijkt voor een klein gedeelte met elk deel van de steen mee te gaan. Er zijn ook enkele plekken waar heilige bomen staan.

Shaah wordt begraven, dat wil zeggen dat het kristal dat Shaah nu bevat ter aarde wordt gesteld. Of dit afdoende is is natuurlijk afwachten....

De groep wordt bij deze begrafenis nog een maal geconfronteerd met Shaah, die even het lichaam van Oeba overneemt, en Brom de herinneringen van Huggi geeft. Of hij daar nou blij mee moet zijn....

Feit is dat alle hoge druiden dood, of in ieder geval vermist zijn. Hier en daar zijn nog Hoeders en wakers in opleiding, maar geen van hen met de kennis van Oeba, Ghez, Mhak, Glok, Brom en Ano. De toekomst van de orde ligt in hun handen.